بی شک احباب و اولیاء من آنهایی هستند که، در زمان ذکر من به یاد می آیند، و زمانی که آنها را ذکر می کنید پس من به یاد می آیم.

«وَلَذِکْرُ اللّٰهِ أَکْبَرُ وَاللّٰهُ یَعْلَمُ مَا تَصْنَعُونَ» و هر آینه ذکر خدا بزرگترین است، و خدا آنچه (شما) می کنید می داند.

پیامبر اکرم (صلی الله علیه وآله وسلم) فرمودند: هر کسی که بر من یک مرتبه درود بفرستد، خداوند متعال بر او ده درود نازل می گرداند و از گناهان او ده گناه از بین می برد و مقام او را ده درجه بلند می کند.

این بدعت است اما هیچ ایرادی ندارد، و بدعت مکروه به آن گویند که در آن به سنّتی بی حرمتی گردد. اگر چنین نباشد پس آن (بدعت) مکروه نخواهد بود، و به انسان برای اراده اظهار شادی به مناسبت میلاد نبی اکرم (صلی الله علیه و آله وسلم) اجر و ثواب خواهد رسید.

اگر من این چنین نمازی بخوانم که در آن بر پیامبر اکرم (صلی الله علیه وآله وسلم) و بر اهل بیت آنحضرت (صلی الله علیه وآله وسلم) درود نخوانم پس یقیناً نزد من آن نماز کامل نخواهد بود.

اهل عرب قبل از فرض شدن روزه ماه رمضان، در روز عاشورا روزه میگرفتند به دلیل این که در این روز کعبه را غلاف می پوشاندند.

ما از شما به موسی (علیه السلام) حق دار تر هستیم. سپس آنحضرت (صلی الله علیه وآله وسلم) (خود هم روزه گرفتند و اصحاب را نیز) برای روزه گرفتن امر فرمودند.

امام طحاوی رحمه الله (م.۳۲۱ﻫ) گفته است: دعاء زندگان و صدقه دادن آنها (برای اموات) به اموات نفع می رسانند. …

و الآن محبت خدا و رسول او (صلی الله علیه وآله وسلم) است که او را به این حالی که شما می بینید در آورده است.