عظمت این ماه (ربیع الاول) از عظمت این روز واضح میگردد، که روز ولادت آنحضرت (صلی الله علیه و آله وسلم) است. پس ما باید که احترام این ماه را بجا بیاوریم، و به این ماه چنین فضیلت بدهیم که خداوند متعال به ماه های پر فضیلت، فضیلت بخشیده است.

حضرت عمر (رضی الله عنه) فرمودند: در روز و مکانی که این آیه بر نبی اکرم (صلی الله علیه وآله وسلم) نازل شده است، ما آن را به خوبی می دانیم. آنحضرت (صلی الله علیه وآله وسلم) در روز جمعه در مقام عرفات ایستاده بودند.

آنحضرت (صلی الله علیه وآله وسلم) (خود بر آنجا رفته) و نماز جنازه او را گذاردند و فرمودند: این قبور برای صاحب قبر ها پر از ظلمت و تاریکی است، و خداوند متعال به خاطر نماز (جنازه) خواندن من (قبر های تاریک آنها را) منور خواهد کرد.

پیامبر اکرم (صلی الله علیه وآله سلم) فرمودند: هر که نزد قبر من بر من درود بخواند من خودم آن را دریافت می کنم و کسی که از دور بر من درود بخواند آن را به من می رسانند.

همانا خدای و (تمامی) فرشتگان او بر پیامبر (صلی الله علیه وآله وسلم) درود می فرستند، ای کسانی که ایمان آورده اید، (شما هم) بر او (صلی الله علیه وآله وسلم) درود فرستید و سلام گویید.

ای کسانی که ایمان آورده اید، چون برای نماز (جمعه) در روز جمعه آواز دهند، به ذکر خدا (نماز جمعه) بشتابید، و خرید و فروش را رها کنید. اگر بدانید این برای شما بهتر است./ پس چون نماز گزارده شد، در (روی) زمین پراکنده شوید و از فضل خدا بجویید ( یعنی با کسب و کار روزی بجویید) و خدا را بسیار ذکر کنید، باشد که رستگار شوید.

نبی اکرم (صلی الله علیه وآله وسلم) فرمودند: انبیاء (علیهم السلام) در قبرهای خود زنده اند و نماز می گزارند.

نزد شوافع تزئین مساجد و قرآن بدعت مکروهه است، در حالیکه نزد احناف مباح است. نزد شوافع مصافحه بعد از نماز فجر و عصر بدعت مباحه است، در حالیکه نزد احناف مکروه است. به همین صورت خورد و خوراک لذیذ، و بنای خانه های وسیع و بزرگ (و اموری مانند آن از بدعات مباح) است.