هیچ قومی (گروهی) نخواهد نشست برای ذکر خداوند متعال مگر این که، فرشتگان آنان را احاطه می کنند و رحمت خدا آنها را می پوشاند و آرامش و اطمینان بر آنها وارد می گردد و خداوند نیز ایشان را در ملأ اعلا یاد می کند.

از اینجا است که در حدیث قدسی آمده است در شان حبیب الله «لولاک لما خلقت الافلاک و لما اظهر الربوبیه» …

نفس من نسبت به دنیا بی رغبت شده است و به دلیل همین است که شبهای من به بیداری می گذرد و روزها به تشنگی، و حال من این است که گویا عرش رب خود را به ظاهر می بینم، و اهل بهشت را می بینم که با هم ملاقات می کنند، و اهل جهنم را می بینم که از عذاب فریاد می کنند.

برای کسی که ایصال ثواب می کند افضل این است که او نیت بر ایصال ثواب برای تمام مؤمنین و مؤمنات کند، پس به همه ثواب خواهد رسید و کسی که ایصال ثواب می کند در ثواب او نیز هیچ کاهشی نخواهد شد. مذهب اهل سنّت و جماعت همین است.