بیانِ این گفته نبی اکرم ﷺ که:
هر که من مولای اویم، علی مولای اوست.

در شهر موصل اولین کسی که برای میلاد آنحضرت (صلی الله علیه و آله وسلم) تشکیل اجتماع دادند شیخ عمر بن محمد مَلّا بودند، و ایشان یکی از صالحین معروف می باشند. شاهِ اِربل و دیگر افراد از ایشان پیروی کرده اند، رحمت خداوند متعال بر آنها باد.  

نبی اکرم (صلی الله علیه وآله وسلم) فرموده اند: یقیناً که من نزد خداوند متعال در لوحِ محفوظ آن زمان هم خاتم الانبیاء بودم که حضرت آدم (علیه السلام) هنوز در (مرحله) گل بودند.

آنحضرت (صلی الله علیه وآله وسلم) (خود بر آنجا رفته) و نماز جنازه او را گذاردند و فرمودند: این قبور برای صاحب قبر ها پر از ظلمت و تاریکی است، و خداوند متعال به خاطر نماز (جنازه) خواندن من (قبر های تاریک آنها را) منور خواهد کرد.

پیامبر اکرم (صلی الله علیه وآله سلم) فرمودند: هر که نزد قبر من بر من درود بخواند من خودم آن را دریافت می کنم و کسی که از دور بر من درود بخواند آن را به من می رسانند.

پیامبر اکرم (صلی الله علیه وآله وسلم) فرمودند: در روز قیامت نویسندگان حدیث خواهند آمد در (آن) حالیکه در دستانشان دوات خواهد بود، پس خداوند متعال به جبرئیل (علیه السلام) امر خواهد کرد که نزد ایشان برود و از آنها سؤال کند که آنها چه کسانی هستند؟

اَنْتَ الَّذِیْ لَوْلَاکَ مَا خُلِقَ امْرَء
کَلَّا وَلَا خُلِقَ الْوَرَی لَوْلَاکَ

شما آن هستید که اگر نمی بودید دیگر کسی هم خلق نمی شد بلکه اگر شما نمی بودید هیچ مخلوقی آفریده نمی شد.

پیامبر اکرم (صلی الله علیه وآله وسلم) فرمودند: وقتی خداوند متعال بنده ای را دوست می دارد، جبرئیل (علیه السلام) را ندا می زند که همانا خداوند فلان (شخص) را دوست می دارد، تو نیز او را دوست بدار.

از اَنس (رضی الله عنه) روایت شده است که پیامبر اکرم (صلی الله علیه وآله وسلم) فرمودند: کسی که دارای این سه خصلت باشد شیرینی ایمان را در می یابد: