و از همیشه این عادت مسلمانان بوده است که در ماه ربیع الاول محافل بزرگداشت میلاد آنحضرت (صلی الله علیه و آله وسلم) را برگزار نموده اند، مردمان را دعوت نموده اند، و در شبها صدقه و خیرات داده اند و اظهار شادی نموده اند. سعی و کوشش آنها بر این است که در این روزها بیشتر نیکی کنند و در این ایام در بیان واقعات ولادت با سعادت نیز می کوشند.

جشن میلاد النبی (صلی الله علیه و آله وسلم)، ملک المظفر را در کلمات نمی توان بیان نمود. مردم از جزیره عرب و عراق برای شرکت در این محفل می آمدند. …

هیچ قومی (گروهی) نخواهد نشست برای ذکر خداوند متعال مگر این که، فرشتگان آنان را احاطه می کنند و رحمت خدا آنها را می پوشاند و آرامش و اطمینان بر آنها وارد می گردد و خداوند نیز ایشان را در ملأ اعلا یاد می کند.

مراد اوّلی از لطف ازلی او بود، شاه او بود و خلائق همه لشگر و خیل او، مهمان عزیز او بود و عزیزان همه تبع و طفیل او.

آیا نمی خواهید به شما خبر بدهم از عملی که از تمام اعمال بهتر و نزد مالک شما پاکیزه تر باشد و درجات و رتبه های شما را والا کند و از خرج کردن طلا و نقره در راه خدا بهتر و از اینکه در جهاد دشمنان را بکشید و آنها شما را بکشند بهتر باشد؟