• هر کجا که باشید بر من درود…
پیامبر اکرم (صلی الله علیه وآله وسلم) فرمودند: شما هر کجا که باشید بر من درود بفرستید، که درود شما به من می رسد.
• بر اهل بیت شما چگونه درود بفرستیم؟
ما از پیامبر اکرم (صلی اللّه علیه و آله وسلم) سؤال کردیم که: یا رسول اللّٰه! خداوند متعال ما را بر شما سلام فرستادن که یاد داده است اما ما بر اهل بیت شما چگونه درود بفرستیم؟
۰۸ اهل بیت مرا به خاطر دوستی من
خداوند متعال را دوست بدار برای نعمت هایی که به تو داده است، و مرا به خاطر دوستی خداوند متعال دوست بدار، و اهل بیت مرا به خاطر دوستی من دوست بدار.
امام ابوحفص عمر نسفی (م.۵۳۷ﻫ)
دعاءِ زندگان برای اموات و صدقه دادن آنها (برای اموات) به اموات نفع می رسانند.
• بر بستر های خویش ذکر می کنند
رسول خدا (صلی الله علیه وآله وسلم) فرمودند: بعضی از مردم هستند که در این دنیا خدا را بر بستر های خویش ذکر می کنند، خداوند متعال آنها را در رتبه های عالی خواهد پذیرفت.
شاه عبدالعزیز محدث دهلوی (۱۱۵۹-۱۲۳۸ھ)
و برکت ماه ربیع الأول به خاطر میلاد آنحضرت (صلی الله علیه و آله وسلم) است. به هر اندازه که از طرف اُمت در بارگاه آنحضرت (صلی الله علیه و آله وسلم) درود و سلام هدیه شود، و طعام داده شود، به همان اندازه برکات آنحضرت (صلی الله علیه و آله وسلم) نازل می گردد.
دعا در بین زمین و آسمان معلّق می…
دعا در بین زمین و آسمان معلّق می ماند و به بالا نمیرود (یعنی قبول نمیشود) تا زمانی که شما بر پیامبر گرامی (صلی الله علیه وآله وسلم درود بفرستید.
شیخ عبدالحق محدث دهلوی (م.۱۰۵۲ﻫ)
بعض بدعتها ست که واجب است چنانچه تعلم و تعلیم صرف و نحو، که بدان معرفت آیات و احادیث حاصل گردد و حفظ غرائب کتاب و سنّت و دیگر چیزهائیکه حفظ دین و ملت بر آن موقوف بود، و بعض مستحسن و مستحب مثل بناء رباطها و مدرسه ها، و بعض مکروه مانند نقش و نگار کردن مساجد و مصاحف بقول بعض، و بعض مباح مثل فراخی در طعامهای لذیذه و لباسهای فاخره، به شرطی که حلال باشند و باعث طغیان و تکبر و مفاخرت نشوند.
«۰۹۵» سورۀ التین – آیۀ ۰۰۴
«لَقَدْ خَلَقْنَا الْإِنسَانَ فِی أَحْسَنِ تَقْوِیمٍ
ثُمَّ رَدَدْنَاهُ أَسْفَلَ سَافِلِینَ»…
یقیناً ما انسان را در بهترین صورت آفریدیم / سپس او را به پست ترین پستی برگرداندیم.
یقیناً ما انسان را در بهترین صورت آفریدیم / سپس او را به پست ترین پستی برگرداندیم.
در بیان معنی اصطلاحی کلمه «بدعت»
از این توضیحات واضح میگردد که هر نوآوری یعنی بدعت را محض به خاطر نوآوری نمی توان مطلقاً آن را حرام و یا ممنوع قرار داد، اما برای جواز و یا عدم جواز آن باید سنجیده شود که اگر آن نوآوری در شریعت از جمله کارهای تحسین برانگیز و مباح است، پس آن را بدعت حسنه خواهیم گفت، و اگر آن نوآوری در شریعت غیر مقبول و ناپسندیده است، پس به آن بدعت سیئه و یا بدعت قبیحه خواهیم گفت.
موارد بیشتر
موضوعات …
بازدیدها: 8,109,168






