و از همیشه این عادت مسلمانان بوده است که در ماه ربیع الاول محافل بزرگداشت میلاد آنحضرت (صلی الله علیه و آله وسلم) را برگزار نموده اند، مردمان را دعوت نموده اند، و در شبها صدقه و خیرات داده اند و اظهار شادی نموده اند. سعی و کوشش آنها بر این است که در این روزها بیشتر نیکی کنند و در این ایام در بیان واقعات ولادت با سعادت نیز می کوشند.

زمانی که خداوند متعال اراده فرمودند که محمّد (صلی الله علیه وآله وسلم) را خلق کنند، خداوند متعال به جبرئیل (علیه السلام) امر کردند که خاک بیاورد….

و برکت ماه ربیع الأول به خاطر میلاد آنحضرت (صلی الله علیه و آله وسلم) است. به هر اندازه که از طرف اُمت در بارگاه آنحضرت (صلی الله علیه و آله وسلم) درود و سلام هدیه شود، و طعام داده شود، به همان اندازه برکات آنحضرت (صلی الله علیه و آله وسلم) نازل می گردد.

خداوند متعال را دوست بدار برای نعمت هایی که به تو داده است، و مرا به خاطر دوستی خداوند متعال دوست بدار، و اهل بیت مرا به خاطر دوستی من دوست بدار.

کسی که در مجلسی نشست، و بدون آنکه خدا را ذکر کند، از آن مجلس برخاست، پس از طرف خداوند بر وی ندامت وارد می گردد.