در مدح مصطفی (صلی الله علیه و آله وسلم) اگر روی برگه هایی از نقره، با آب طلا با خطی بسیار زیبا نوشته شود نیز کم است. و این هم کم است که در زمان ذکر جمیل آنحضرت (صلی الله علیه و آله وسلم) در صفهایی ایستاده شود و یا بر زانو نشسته شود.

گویا شکر رب تعالی را به جا می آورد که او لطف و احسان بی نهایت فرموده است که رسول محبوب (صلی الله علیه و آله وسلم) خود را (به سوی آنها) فرستاده است، که برای تمام جهان رحمتی مجسم است، و بر جمیع انبیاء و رُسل فضیلت دارد.

جواب آمد که: این کسی است که در دنیا زبانش همیشه با ذکر خداوند متعال تر (و تازه) بوده، قلب او وابسته به مساجد بوده و این شخص هیچ زمان به پدر و مادر خود بدگویی نکرده است.

هُوَ الْأَوَّلُ وَالْآخِرُ وَالظَّاهِرُ وَالْبَاطِنُ وَهُوَ بِکُلِّ شَیْءٍ عَلِیمٌ او اول و آخر و ظاهر و باطن است، و او به همه چیز داناست.

من پیش روی شما هستم، و بر شما گواه ام، جای ملاقات ما حوض کوثر است و من از این جا حوض کوثر را مشاهده می کنم، من نسبت به شما از این ترسی ندارم که (بعد از من) شما به شرک مبتلا خواهید شد اما ترس دارم از آن که به محبت دنیا مبتلا خواهید شد.

همیشه اهل اسلام در کشور های مختلف و شهر های بزرگ در ماه ولادت با سعادت آنحضرت (صلی الله علیه وآله وسلم) محافل میلاد گرفته اند، و معیار عزت و شرف آن را، با ضیافت و طعام های زیبا برقرار ساخته اند.