نبی اکرم (صلی الله علیه وآله وسلم) فرمودند: هر کسی که وفات کند و بر ذمه او روزه (باقی) باشد، پس ولی او از طرف او روزه بگذارد.

کسی که در مجلسی نشست، و بدون آنکه خدا را ذکر کند، از آن مجلس برخاست، پس از طرف خداوند بر وی ندامت وارد می گردد.

اگر محمّد (صلی الله علیه وآله وسلم) نمی بود نه تو را خلق می کردم، نه زمین را و نه آسمان را…

مراد اوّلی از لطف ازلی او بود، شاه او بود و خلائق همه لشگر و خیل او، مهمان عزیز او بود و عزیزان همه تبع و طفیل او.

هیچ قومی (گروهی) نخواهد نشست برای ذکر خداوند متعال مگر این که، فرشتگان آنان را احاطه می کنند و رحمت خدا آنها را می پوشاند و آرامش و اطمینان بر آنها وارد می گردد و خداوند نیز ایشان را در ملأ اعلا یاد می کند.

اَلرُّخْصَهُ لِلنِّسَاءِ لِزِیَارَهِ الْقُبُوْرِ