وقتی ثویبه به ابو لهب خوش خبری ولادت آنحضرت (صلی الله علیه و آله وسلم) را داد، ابولهب همان موقع ثویبه را (از بردگی) آزاد نمود.

هیچ قومی (گروهی) نخواهد نشست برای ذکر خداوند متعال مگر این که، فرشتگان آنان را احاطه می کنند و رحمت خدا آنها را می پوشاند و آرامش و اطمینان بر آنها وارد می گردد و خداوند نیز ایشان را در ملأ اعلا یاد می کند.

خداوند متعال برای زمین از بین بردن جسم های انبیاء کرام (علیهم السلام) را حرام گردانده است، پس نبی خدا زنده است و به او رزق داده می شود.

رسول اکرم (صلی الله علیه وآله وسلم) فرمودند: خداوند متعال را به کثرت ذکر کنید، حتی اگر مردم بگویند: دیوانه شده است.

آیا نمی خواهید به شما خبر بدهم از عملی که از تمام اعمال بهتر و نزد مالک شما پاکیزه تر باشد و درجات و رتبه های شما را والا کند و از خرج کردن طلا و نقره در راه خدا بهتر و از اینکه در جهاد دشمنان را بکشید و آنها شما را بکشند بهتر باشد؟

«لولاک لما خلقت الکونین»: خلقت کون همه موجودات، ذات محمّد شد، اول مخلوق همو آمد…

و از همیشه این عادت مسلمانان بوده است که در ماه ربیع الاول محافل بزرگداشت میلاد آنحضرت (صلی الله علیه و آله وسلم) را برگزار نموده اند، مردمان را دعوت نموده اند، و در شبها صدقه و خیرات داده اند و اظهار شادی نموده اند. سعی و کوشش آنها بر این است که در این روزها بیشتر نیکی کنند و در این ایام در بیان واقعات ولادت با سعادت نیز می کوشند.