خداوند به پیامبر رحمت و صفی مملکت خود فرمود:
«لولاک لما خلقت الکونین»
و در روایتی:
«لولاک لما خلقت الافلاک».

کسی که در مجلسی نشست، و بدون آنکه خدا را ذکر کند، از آن مجلس برخاست، پس از طرف خداوند بر وی ندامت وارد می گردد.

قَدْ جَاءَکُم مِنَ الله نُورٌ وَکِتَابٌ مُّبِینٌ [۱] به راستی آمده است برای شما از جانب خداوند نوری (پیامبر صلی الله علیه و آله وسلم) و کتابی روشنگر اکثر مفسرین گفته اند که در این آیه، نور به رسول الله (صلی الله علیه وآله وسلم) اطلاق شده است و کتاب به معنای قرآن کریم آمده […]

هیچ قومی (گروهی) نخواهد نشست برای ذکر خداوند متعال مگر این که، فرشتگان آنان را احاطه می کنند و رحمت خدا آنها را می پوشاند و آرامش و اطمینان بر آنها وارد می گردد و خداوند نیز ایشان را در ملأ اعلا یاد می کند.

«لَقَدْ خَلَقْنَا الْإِنسَانَ فِی أَحْسَنِ تَقْوِیمٍ ثُمَّ رَدَدْنَاهُ أَسْفَلَ سَافِلِینَ»…

یقیناً ما انسان را در بهترین صورت آفریدیم / سپس او را به پست ترین پستی برگرداندیم.

پیامبر اکرم (صلی اللّه علیه و آله وسلم) فرمودند: خداوند متعال می فرماید: من نزد بنده ام چنان ام که به من گمان می برد و چون مرا یاد کند من با وی هستم…