کلمه «بدعت» از «بَدَعَ» مشتق شده است، و معنی لغوی آن هست: «چیزی جدید را بدون سابقه قبلی به وجود آوردن»  

عظمت این ماه (ربیع الاول) از عظمت این روز واضح میگردد، که روز ولادت آنحضرت (صلی الله علیه و آله وسلم) است. پس ما باید که احترام این ماه را بجا بیاوریم، و به این ماه چنین فضیلت بدهیم که خداوند متعال به ماه های پر فضیلت، فضیلت بخشیده است.

از اَنس (رضی الله عنه) روایت شده است که پیامبر اکرم (صلی الله علیه وآله وسلم) فرمودند: کسی که دارای این سه خصلت باشد شیرینی ایمان را در می یابد:

پیامبر اکرم (صلی الله علیه وآله وسلم) فرمودند: وقتی کسی بر من سلام می فرستد خداوند متعال روح مرا به من بر می گرداند تا آنکه جواب سلام او را می دهم.

از این توضیحات واضح میگردد که هر نوآوری یعنی بدعت را محض به خاطر نوآوری نمی توان مطلقاً آن را حرام و یا ممنوع قرار داد، اما برای جواز و یا عدم جواز آن باید سنجیده شود که اگر آن نوآوری در شریعت از جمله کارهای تحسین برانگیز و مباح است، پس آن را بدعت حسنه خواهیم گفت، و اگر آن نوآوری در شریعت غیر مقبول و ناپسندیده است، پس به آن بدعت سیئه و یا بدعت قبیحه خواهیم گفت.

نبی اکرم (صلی الله علیه وآله وسلم) دعا فرمودند: خداوندا! علی (رضی الله عنه) در اطاعت تو و رسول تو بود، برای او خورشید را باز گردان. حضرت اسماء (رضی الله عنها) می فرمایند: من دیدم که آن غروب کرد و این رو هم دیدم که بعد از غروب دوباره طلوع کرد.