غذا دادن در هر زمانی مستحب است، اگر در زمانی در ماه ربیع الاول به دلیل یادگار ظهور نبوّت اظهار شادی و مسرت را به آن اضافه کرده شود، پس آن نیز با برکت می گردد.

ایشان گفتند: یا رسول الله! شخصی به قومی محبت دارد اما نمیتواند چو آنها عمل کند؟ آنحضرت (صلی الله علیه وآله وسلم) فرمودند: ای ابوذر! تو با کسانی خواهی بود که دوستشان داری.

آنحضرت (صلی الله علیه وآله وسلم) شاخه ای تر خواستند و آن را دو نیمه کردند، یکی را بر یک قبر و دیگری را بر قبر دیگر فرو کردند و فرمودند: تا زمانی که این دو شاخه خشک نشوند، در عذاب آنها تخفیف باقی خواهد ماند.

«فَإِذَا قَضَیْتُمُ الصَّلاَهَ فَاذْکُرُواْ اللّٰهَ قِیَامًا وَقُعُودًا وَعَلَى جُنُوبِکُمْ» پس (ای مسلمانان) چون نماز را گزاردید خدای را ذکر کنید، ایستاده و نشسته و بر پهلو خفته (در همه حال).

عظمت این ماه (ربیع الاول) از عظمت این روز واضح میگردد، که روز ولادت آنحضرت (صلی الله علیه و آله وسلم) است. پس ما باید که احترام این ماه را بجا بیاوریم، و به این ماه چنین فضیلت بدهیم که خداوند متعال به ماه های پر فضیلت، فضیلت بخشیده است.