«لولاک لما خلقت الکونین» اگر نه از برای وجود تو بودی، وجود کونین و عالمین محو و معدوم بودی…

کسی که در مجلسی نشست، و بدون آنکه خدا را ذکر کند، از آن مجلس برخاست، پس از طرف خداوند بر وی ندامت وارد می گردد.

اگر محمّد (صلی الله علیه وآله وسلم) نمی بود نه تو را خلق می کردم، نه زمین را و نه آسمان را…

سَیِّدِ الْأَنْوَارِ، وَهُوَ مُحَمَّدٌ صَلَّى اللَّهُ عَلَیْهِ وَسَلَّمَ،
فَمِنْ نُورِهِ خُلِقَتِ الْأَنْوَارُ جَمِیعًا…

قَدْ جَاءَکُم مِنَ الله نُورٌ وَکِتَابٌ مُّبِینٌ [۱] به راستی آمده است برای شما از جانب خداوند نوری (پیامبر صلی الله علیه و آله وسلم) و کتابی روشنگر اکثر مفسرین گفته اند که در این آیه، نور به رسول الله (صلی الله علیه وآله وسلم) اطلاق شده است و کتاب به معنای قرآن کریم آمده […]

هیچ قومی (گروهی) نخواهد نشست برای ذکر خداوند متعال مگر این که، فرشتگان آنان را احاطه می کنند و رحمت خدا آنها را می پوشاند و آرامش و اطمینان بر آنها وارد می گردد و خداوند نیز ایشان را در ملأ اعلا یاد می کند.

وقتی ثویبه به ابو لهب خوش خبری ولادت آنحضرت (صلی الله علیه و آله وسلم) را داد، ابولهب همان موقع ثویبه را (از بردگی) آزاد نمود.