صفحه اصلی

امام ولی الدین ابوزرعه العراقی (۷۶۲-۸۲۶ھ)

غذا دادن در هر زمانی مستحب است، اگر در زمانی در ماه ربیع الاول به دلیل یادگار ظهور نبوّت اظهار شادی و مسرت را به آن اضافه کرده شود، پس آن نیز با برکت می گردد.

حکیم الامت علامه محمد اِقبال (۱۲۹۴-۱۳۵۷ھ)

از جمله روزهایی که برای مسلمانان مقدس گردانده شده است، یکی از آنها روز میلاد النبی (صلی الله علیه و آله وسلم) است.

• چه مقدار زمان را برای درود معیّن…

من گفتم: (یا رسول اللّٰه (صلی اللّه علیه و آله وسلم)!) پس من تمامی وقت دعای خود را معیّن می سازم برای درود خواندن بر شما، پیامبر اکرم (صلی اللّه علیه و آله وسلم) فرمودند: پس این درود برای (دور کردن) تمامی پریشانی های تو کفایت خواهد کرد و (به دلیل این درود) تمام گناهان تو بخشیده خواهد شد.

حافظ ابوالخطاب بن دحیه کلبی (۵۴۴-۶۳۳ھ)

در ۶۰۴ حجری از منطقه اِربل گذشتند، و در آنجا با سلطان مظفر الدین بن زین الدین ملاقات نمودند در حالی که ایشان مشغول و مصروف در برگزاری روز میلاد النبی (صلی الله علیه و آله وسلم) بودند.

• آن که در آن خدا را به…

شخصی از پیامبر اکرم (صلی الله علیه وآله وسلم) پرسید که پاداش کدام جهاد بیشتر است؟ آن حضرت (صلی الله علیه وآله وسلم) فرمودند: آن که خداوند متعال را در آن به کثرت ذکر کنند.

قاضی عیاض المالکی (۴۷۶-۵۴۴ﮬ)

اگر من این چنین نمازی بخوانم که در آن بر پیامبر اکرم (صلی الله علیه وآله وسلم) و بر اهل بیت آنحضرت (صلی الله علیه وآله وسلم) درود نخوانم پس یقیناً نزد من آن نماز کامل نخواهد بود.

• حدیث: کُنْتُ نَبِیًّا وَ آدَمُ بَیْنَ الرُّوْحِ وَ…

(من آن زمان هم نبی بودم) وقتی آدم (علیه السلام) بین روح و جسم بودند (یعنی هنوز تعلق روح ایشان با جسمشان به وجود نه آمده بود).

علامه ابن جوزی (۵۱۰-۵۹۷ھ)

اهل مکه مکرمه، مدینه طیبه، مصر، شام، یمن، (و) از مشرق تا مغرب، کل بلاد عرب، از همیشه مجالس میلاد النبی (صلی الله علیه و آله وسلم) برگزار کرده اند.

شیخ عبدالحق محدث دهلوی (م.۱۰۵۲ﻫ)

بعض بدعتها ست که واجب است چنانچه تعلم و تعلیم صرف و نحو، که بدان معرفت آیات و احادیث حاصل گردد و حفظ غرائب کتاب و سنّت و دیگر چیزهائیکه حفظ دین و ملت بر آن موقوف بود، و بعض مستحسن و مستحب مثل بناء رباطها و مدرسه ها، و بعض مکروه مانند نقش و نگار کردن مساجد و مصاحف بقول بعض، و بعض مباح مثل فراخی در طعامهای لذیذه و لباسهای فاخره، به شرطی که حلال باشند و باعث طغیان و تکبر و مفاخرت نشوند.