و از همیشه این عادت مسلمانان بوده است که در ماه ربیع الاول محافل بزرگداشت میلاد آنحضرت (صلی الله علیه و آله وسلم) را برگزار نموده اند، مردمان را دعوت نموده اند، و در شبها صدقه و خیرات داده اند و اظهار شادی نموده اند. سعی و کوشش آنها بر این است که در این روزها بیشتر نیکی کنند و در این ایام در بیان واقعات ولادت با سعادت نیز می کوشند.

به خدا قسم! ایمان وارد قلب کسی نمی شود، تا زمانی که اهل بیت مرا به خاطر خداوند متعال، و به دلیل نسبت من با آنها، دوست بدارد.

از اینجا است که در حدیث قدسی آمده است در شان حبیب الله «لولاک لما خلقت الافلاک و لما اظهر الربوبیه» …

کسی که در مجلسی نشست، و بدون آنکه خدا را ذکر کند، از آن مجلس برخاست، پس از طرف خداوند بر وی ندامت وارد می گردد.

اهل محبت در شادی میلاد آنحضرت (صلی الله علیه و آله وسلم) از همیشه برای طعام دعوت داده اند.