• کسی که با اولیاء الله دشمنی کرد
کسی که با اولیاء الله دشمنی کرد پس او با خداوند متعال اعلان جنگ کرده است، و خداوند محبوب می دارد آن نیکوکارانِ متقی را که پنهان می مانند، اگر آنها حاضر نباشند کسی آنها را جویان نمی شود، و اگر آنها حضور داشته باشند، پس کسی آنها را خواهان نه خواهد بود،
• کسی که در مجلسی نشست
کسی که در مجلسی نشست، و بدون آنکه خدا را ذکر کند،
از آن مجلس برخاست، پس از طرف خداوند بر وی ندامت وارد می گردد.
حدیث «لولاک» و امام ابو حنیفه (م. ۱۵۰)
اَنْتَ الَّذِیْ لَوْلَاکَ مَا خُلِقَ امْرَء
کَلَّا وَلَا خُلِقَ الْوَرَی لَوْلَاکَ
شما آن هستید که اگر نمی بودید دیگر کسی هم خلق نمی شد بلکه اگر شما نمی بودید هیچ مخلوقی آفریده نمی شد.
امام ابن عابدین شامی (۱۱۹۸-۱۲۵۲ھ)
برای کسی که ایصال ثواب می کند افضل این است که او نیت بر ایصال ثواب برای تمام مؤمنین و مؤمنات کند، پس به همه ثواب خواهد رسید و کسی که ایصال ثواب می کند در ثواب او نیز هیچ کاهشی نخواهد شد.
مذهب اهل سنّت و جماعت همین است.
• فرشتگان آنان را احاطه می کنند
هیچ قومی (گروهی) نخواهد نشست برای ذکر خداوند متعال مگر این که، فرشتگان آنان را احاطه می کنند و رحمت خدا آنها را می پوشاند و آرامش و اطمینان بر آنها وارد می گردد و خداوند نیز ایشان را در ملأ اعلا یاد می کند.
امام سعدالدین تفتازانی (م.۷۹۱ﻫ)
دعاء زندگان برای اموات و صدقه دادن زندگان برای اموات به آنها نفع می رساند.
حافظ شمس الدین الجزری (۰۶۶۰ھ)
از خواص آن (مجالس میلاد النبی (صلی الله علیه و آله وسلم)) این هم هست که، سالی که میلاد النبی (صلی الله علیه و آله وسلم) برگزار می گردد، در آن سال امن و امان خواهد بود، نیز (این عمل) بشارتی است برای تکمیل فوری مقاصد نیک و خواهشات قلبی.
• حدیث: لولاک لما خلقت الافلاک
خداوند متعال فرمود: ای آدم! آنچه تو گفتی حقیقت دارد و از تمامی مخلوقات همو نزد من محبوبترین است، و حال آنکه به وسیله او از من مغفرت طلب کردی، تو را بخشیده ام، و اگر محمّد (صلی الله علیه و آله وسلم) نمی بود پس تو را هم خلق نمی کردم.
امام ابوالحسن الأشعری (م.۱۷۴ﻫ)
در نظر ما، صدقه دادن و دعا کردن برای مسلمانانی که وفات نموده اند جایز است، و ما به این ایمان داریم که خداوند متعال به آنها در مقابل (این اعمال صالحه) نفع میرساند
در بیان معنی اصطلاحی کلمه «بدعت»
از این توضیحات واضح میگردد که هر نوآوری یعنی بدعت را محض به خاطر نوآوری نمی توان مطلقاً آن را حرام و یا ممنوع قرار داد، اما برای جواز و یا عدم جواز آن باید سنجیده شود که اگر آن نوآوری در شریعت از جمله کارهای تحسین برانگیز و مباح است، پس آن را بدعت حسنه خواهیم گفت، و اگر آن نوآوری در شریعت غیر مقبول و ناپسندیده است، پس به آن بدعت سیئه و یا بدعت قبیحه خواهیم گفت.
موارد بیشتر
موضوعات …
بازدیدها: 7,980,140





