کسی که در مجلسی نشست، و بدون آنکه خدا را ذکر کند، از آن مجلس برخاست، پس از طرف خداوند بر وی ندامت وارد می گردد.

و از همیشه این عادت مسلمانان بوده است که در ماه ربیع الاول محافل بزرگداشت میلاد آنحضرت (صلی الله علیه و آله وسلم) را برگزار نموده اند، مردمان را دعوت نموده اند، و در شبها صدقه و خیرات داده اند و اظهار شادی نموده اند. سعی و کوشش آنها بر این است که در این روزها بیشتر نیکی کنند و در این ایام در بیان واقعات ولادت با سعادت نیز می کوشند.

«لَقَدْ خَلَقْنَا الْإِنسَانَ فِی أَحْسَنِ تَقْوِیمٍ ثُمَّ رَدَدْنَاهُ أَسْفَلَ سَافِلِینَ»…

یقیناً ما انسان را در بهترین صورت آفریدیم / سپس او را به پست ترین پستی برگرداندیم.

در باره ایصال ثواب، گفته است:
امام ابو حنیفه (رحمه الله) و امام احمد (رحمه الله) و جمهور سلف بر این مذهب اند که ثواب آنها (به میّت) می رسد.

ما نزد پیامبر اکرم (صلی اللّه علیه و آله وسلم) گفتیم: یا رسول اللّٰه! بر شما سلام که آن است (که بگوییم: اَلسَّلَامُ عَلَیکَ) اما بر شما درود چگونه بفرستیم؟