سپس از معلوم به تحقیق که اگر نور وجود او (صلی الله علیه وآله وسلم) نمی بود و وجود کرامت او نمی بود پس خلق نمی شد آسمانها و زمین، پس اوست مظهر رحمت الهی که احاطه دارد بر همه چیز.

ابو لهب در جواب گفت: من در عذابی سخت گرفتار شده ام، فقط گاهی مرا (در اجر آن عمل) از آن (انگشت) سیرآب میکنند که من (به مناسبت شادی ولادت محمّد) ثویبه را آزاد کرده بودم.

زمانی که خداوند متعال اراده فرمودند که محمّد (صلی الله علیه وآله وسلم) را خلق کنند، خداوند متعال به جبرئیل (علیه السلام) امر کردند که خاک بیاورد….

و از همیشه این عادت مسلمانان بوده است که در ماه ربیع الاول محافل بزرگداشت میلاد آنحضرت (صلی الله علیه و آله وسلم) را برگزار نموده اند، مردمان را دعوت نموده اند، و در شبها صدقه و خیرات داده اند و اظهار شادی نموده اند. سعی و کوشش آنها بر این است که در این روزها بیشتر نیکی کنند و در این ایام در بیان واقعات ولادت با سعادت نیز می کوشند.

آن حضرت (صلی الله علیه وآله وسلم) فرمودند: زبان خودت را همیشه با ذکر خداوند متعال تر نگه دار (یعنی همیشه مشغول به ذکر خداوند متعال باشد)

پیامبر اکرم (صلی اللّه علیه و آله وسلم) فرمودند: هر کسی که بر من یک مرتبه درود بفرستد، خداوند متعال بر او ده (رحمت) نازل می فرماید.