ما گفتیم: یا رسول الله! آیا قبر های برادران ما اینهاست؟ فرمودند: اینها قبر های اصحاب ماست، وقتی ما به نزد قبر های شهداء رسیدیم سپس فرمودند: اینها قبرهای برادران ماست.

«یَا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا لَا تُلْهِکُمْ أَمْوَالُکُمْ وَلَا أَوْلَادُکُمْ عَن ذِکْرِ اللّٰهِ وَمَن یَفْعَلْ ذَلِکَ فَأُوْلَئِکَ هُمُ الْخَاسِرُونَ» ای کسانی که ایمان آورده اید، مالها و فرزندانتان شما را از ذکر خدا سرگرم (و غافل) نکنند، و هر کس که چنین (کاری) کند، ایشانند زیانکاران.

حضرت عمر (رضی الله عنه) فرمودند: در روز و مکانی که این آیه بر نبی اکرم (صلی الله علیه وآله وسلم) نازل شده است، ما آن را به خوبی می دانیم. آنحضرت (صلی الله علیه وآله وسلم) در روز جمعه در مقام عرفات ایستاده بودند.

پیامبر اکرم (صلی الله علیه وآله وسلم) فرمودند: هر کسی که در کتابی بر من درود بفرستد (یعنی بنویسد) پس فرشتگان برای او دعای مغفرت میکنند تا زمانی که نام من در آن کتاب موجود باشد.

همانا خدای و (تمامی) فرشتگان او بر پیامبر (صلی الله علیه وآله وسلم) درود می فرستند، ای کسانی که ایمان آورده اید، (شما هم) بر او (صلی الله علیه وآله وسلم) درود فرستید و سلام گویید.

دعا در بین زمین و آسمان معلّق می ماند و به بالا نمیرود (یعنی قبول نمیشود) تا زمانی که شما بر پیامبر گرامی (صلی الله علیه وآله وسلم درود بفرستید.