در نظر ما، صدقه دادن و دعا کردن برای مسلمانانی که وفات نموده اند جایز است، و ما به این ایمان داریم که خداوند متعال به آنها در مقابل (این اعمال صالحه) نفع میرساند

«إِنَّکَ لاَ تُسْمِعُ ٱلْمَوْتَىٰ وَلاَ تُسْمِعُ ٱلصُّمَّ ٱلدُّعَآءَ إِذَا وَلَّوْاْ مُدْبِرِینَ» مسلما تو نم‏یتوانى سخنت را به گوش مردگان (یعنی کافران که از حیات ایمانی محروم اند) برسانى، و نمى‏توانى کران (که محروم از سماعت صدای حق اند) را هنگامى که روى برمى‏گردانند و (ای حبیب! به شما) پشت مى‏کنند فراخوانى!

این بدعت است اما هیچ ایرادی ندارد، و بدعت مکروه به آن گویند که در آن به سنّتی بی حرمتی گردد. اگر چنین نباشد پس آن (بدعت) مکروه نخواهد بود، و به انسان برای اراده اظهار شادی به مناسبت میلاد نبی اکرم (صلی الله علیه و آله وسلم) اجر و ثواب خواهد رسید.

ما از شما به موسی (علیه السلام) حق دار تر هستیم. سپس آنحضرت (صلی الله علیه وآله وسلم) (خود هم روزه گرفتند و اصحاب را نیز) برای روزه گرفتن امر فرمودند.

پیامبر اکرم (صلی الله علیه وآله وسلم) فرمودند: در روز قیامت نویسندگان حدیث خواهند آمد در (آن) حالیکه در دستانشان دوات خواهد بود، پس خداوند متعال به جبرئیل (علیه السلام) امر خواهد کرد که نزد ایشان برود و از آنها سؤال کند که آنها چه کسانی هستند؟